Poems

Jul 162021
അന്ന് 
ഏകനാണേകനാണീ ഭൂമിയിൽ ഞാൻ   എന്റെ മോഹങ്ങൾ വാടിക്കരിഞ്ഞുപോയ്...  എൻ പ്രാണസഖീ  നീ എന്നെ വിട്ടു പോയോ  നിന്നെപ്പിരിയുവാൻ വയ്യെനിക്കൊരിക്കലും. പോകുന്നിതാ   ഭുവനം വെടിഞ്ഞെൻ- പ്രാണസഖിയുടെ ചേതനയറ്റ ശരീരം  എന്റെ മോഹങ്ങൾ വാടിക്കരിഞ്ഞുപോയ്... എൻ കളിത്തോഴി നീ എന്നെ പിരിഞ്ഞുവോ.                                 എന്മനമെന്തേ നീയറിഞ്ഞീലാ,  കലാലയ ജീവിത മോർത്തുപോയ് സഖീ ഇണക്കുരുവിപോൽ കൈകോർത്തുനടന്നതും...  സഹപാഠികൾ നമ്മെ കളിയാക്കിചിരിച്ചതും .
ചിരിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചവരേ, നോക്കൂ....  ഏകാന്തതയെ പ്രണയിച്ച മനുഷ്യരൊക്കെയും...  ഇപ്പോൾ ചിരിക്കുകയാണ്...  ആൾക്കൂട്ടങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നവരും... തിരക്കൊഴിയാത്ത മനുഷ്യരും - ഇപ്പോൾ ചിരിക്കുകയാണ്....  ചിന്തകൾകൊണ്ട് മനോഹരമായി പുസ്തകമെഴുതിയ - കവികളും ഇപ്പോൾ ചിരിക്കുകയാണ്....  ലോകം മുഴുവൻ തനിക്കെതിരാണെന്ന്..... തോന്നിപ്പിക്കുന്നവന്നവരും ഇപ്പോൾ ചിരിക്കുകയാണ്.... മുറിവുകളൊക്കെ മുറിക്കിപ്പിടിച്ച് മുന്നോട്ടുള്ള വഴികൾ -
ജീവിത മുക്കവലയ്ക്ക ലശാന്തനായ്, ഭാവിമാർഗ്ഗം തേടി നിൽക്കുകയാണു ഞാൻ ! ഇവിടെവരെ പഥികർ പലരാരോ നയിച്ചെന്നെ, ഇവിടെ നിന്നെങ്ങോട്ടെൻ മാർഗ്ഗമെന്നറിയില്ല ! എവിടെയാണെൻ ശാന്തിഗേഹമെന്നറിയില്ല, അവിടെയണയാനെത്ര ദൂരമുണ്ടറിവീല ! ഇവിടെ നിന്നെങ്ങനെ പോകുമെന്നറിയില്ല, അവിടെവരെയാരെന്റെ കൂടെയെന്നറിവീല ! പുലഭ്യം പറഞ്ഞുടു പുടവയിൽ ജാതിയെ നില വിട്ടുതിരയുന്നു കോമരങ്ങൾ മുമ്പിൽ  ! ചിലർ മഹാമാരിതൻ ശേഷിയെ വിസ്മരി- ച്ചലസമായവരന്ത്യയാത്ര പോയീടുന്നു !
ആയിരം കുടവുമായി ആ വർഷം മഴ വന്നപ്പോൾ ആലിപ്പഴം തെറിച്ചൂ ആനക്കയം പുഴയൊലിച്ചൂ ആനക്കയം പുഴയ്ക്ക് ആ പേരു വന്നതിനു ആയിരം കഥയുണ്ടായി അതിലൊന്നു പറയട്ടെ ഞാൻ. ആനയൊലിച്ചതല്ലാ ചേന തടഞ്ഞതല്ലാ തോനെ പയക്കമില്ലാ   ആനക്കയത്തിൻ കഥ. ആനക്കയം പൊയേടെ അക്കരെയായിരുന്നു ആമിനക്കുട്ടിയുടെ അന്നത്തെ തകരവീട് ആനക്കയം പൊയേടെ ഇക്കരെയായിരുന്നു അദ്ദുള്ളക്കുട്ടിയുടെ അന്നത്തെ തടുക്കു വീട് രണ്ടാളും മദ്രസേക്ക്
പഞ്ഞ മാസ കാലം എന്തന്നറിയാതെ ഭക്ഷണ പ്രദർശനം പതിവാക്കിടുന്നവരെ ഇന്നേക്ക് തികയുന്നു മൂന്നാണ്ടുകൾ മധു വെന്ന പാവത്തിൻ ചരമദിനം ഒരു നേരം വിശപ്പിനറുതി വരുത്തുവാൻ ഒരു കഷ്ണം ബ്രെഡ്‌ എടുത്തു മാറ്റി മൂന്നു ദിവസമായ് പട്ടിണിയാണന്നു കെഞ്ചിപറഞ്ഞു കരഞ്ഞുനോക്കി ഒടുവിലാപ്പാവം കഠിനവിശപ്പുമായ് വിടപറഞ്ഞുപോയ്‌ കുഴിയിലേക്ക് തിരുത്താം നമുക്കിനി ഭക്ഷണ പ്രദർശനം തിരുത്താം നമുക്ക് ഈ പൊങ്ങച്ചവും.
കനത്ത നിശബ്ദതയിലും, മൗനത്തിലും ആഴ്ന്ന് പോകവേ, വാടി വീഴും ഇലകൾ പോലെ, പൊഴിഞ്ഞു പോകും പൂക്കൾ പോലെ, ജീവിതാവജ്ഞകളെയും, ഏകാന്തതയെയും, ഒറ്റപ്പെടലിനെയും, ഒറ്റപ്പെടുത്തലിനെയും, സ്വന്തമാക്കിയവൾ ആത്മാഭിമാനിയായവൾ, അവളെ പോലെയാവാൻ മറ്റാർക്കുമാവില്ലല്ലോ, പ്രകൃതി ജീവജാലങ്ങൾക്ക് കാവലായവൾ ദൂരങ്ങൾ താണ്ടിടവേ, ഉള്ളിലേക്ക് എടുക്കുന്ന ശ്വാസവും പുറത്തേക്ക് വിടുന്ന ശ്വാസവും ഏതോ വഴിത്താരയിലേക്കായി ചിതറിത്തെറിക്കുകയായിരുന്നില്ലേ,
മനസ് വല്ലാണ്ട് മടുക്കുമ്പോൾ വാക്കുകൾ വിരൽത്തുമ്പിനോട് പിണങ്ങിയൊരു നിൽപ്പുണ്ട്. അപ്പോഴൊക്കെയും ഞാൻ ബിംബങ്ങളിൽ ജീവിതമൊളിപ്പിച്ച് ചോരകൊണ്ടെഴുതി വെച്ച ഒരാളുടെ കവിതകളിലേക്ക് വെറുതെ നടക്കും. ചിലയിടങ്ങളിൽ കൂർത്തക്ഷരക്കല്ല് ചില്ല് കാല് കീറും, നിമിനേരത്തേക്ക് തെല്ല് നോവ് ഇരച്ചു കേറും. അതാണ്, ഞാനെന്തോ പറയാൻ മറന്നുവെച്ചതവിടെയുണ്ട്. ഇടയിലൊരു കാറ്റ് വീശും അതിത്തിരി കൂടുതൽ നേരം അവിടവിടെ ഇലത്തലപ്പുകളിൽ തട്ടിമുട്ടി,
മുറ്റി നിൽക്കുന്നിതെണ്ണ മണം  നല്ല മുല്ല മണത്തിനു മേലെയായി നൂണ്ടിറങ്ങുമിരുട്ടിന്നകമ്പടി തേടിയാ തെണ്ടിത്തെരുവിൻ്റെ യിരുട്ടു പറ്റി കള്ളനെപ്പോലെ പതുങ്ങിക്കടന്നിട്ടു കട്ടിലിൽ നിഴലായ് കണ്ട പെണ്ണിന്നടുത്തേക്കു നീങ്ങിയിരുന്നയാൾ.. വളകൾ കിലുങ്ങിയ, നീട്ടിയ കൈകളെ കയ്യിലാക്കി  ഞരിച്ചമർത്തി വിരലു പിടിച്ചു വലിക്കവേ പിന്നോട്ടു വലിക്കുന്നയൊരു വികാരം രക്തം കുതിച്ചു കയറി സിരകളിൽ രക്തബന്ധത്തിൻ്റെയോർമ്മകളിൽ ഭ്രാന്തമായ് എണ്ണിയായോമന കയ്യിലെ
നിഴല് പോലുമൊപ്പമില്ലാത്ത നേരങ്ങളിൽ ഞാൻ ഏകാന്തതയിലേക്കടർന്ന് വീഴുന്നു ഇരുട്ട് കോരിയിട്ടൊറ്റ മുറികളിലറ്റു പോയൊരു പട്ടത്തിന്റെ നൂല് വിരലുകളിൽ ചിലന്തിവല നെയ്തെടുക്കും പല്ലി ചിലക്കും ഓർമകൾ വലിച്ചിഴച്ച് കൊണ്ടുപോവും രണ്ട് നിഴലുകൾ കൂട്ടിക്കെട്ടി ചാരിവെച്ച ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ മുദ്രകുത്തിപ്പോയ കുത്തിവരകളുടെ നരച്ചമഷി കണ്ണിലേക്കു പടർന്നു തുടങ്ങും മറന്നുതുടങ്ങിയ കണ്മഷിയുടെ അവശിഷ്ടം

Pages

Recipe of the day

Aug 12021
ചേരുവകൾ ബീഫ്‌ - അര കിലോ തേങ്ങാകൊത്തു- അര കപ്പ്